Wat als je je leven zoals je dat zou willen leven niet meer in je bereik lijkt te liggen? Een dergelijke vraag werd me vandaag gesteld. Ik heb hier over nagedacht. Ik kwam uit op hoop en kiezen.

Hoop omdat je moet blijven hopen op een leven zoals je dat zou willen. Als die hoop opgeeft, streef je er ook niet meer naar en komt het er zeker niet meer van. Als je niet meer hoopt, dan word je leven stuurloos.

Kiezen omdat je elke dag weer met keuzes te maken hebt. Kiezen wat je van je dag gaat maken. Elke dag weer kiezen. Om te beginnen direct als je opstaat. Wat kies je? Kies je om de dag door te gaan als een geïrriteerd persoon, of kies je voor de lach? Moet je wachten met dingen, of gewoon maar gaan voor wat je aangeboden is?

Keuzes zijn niet altijd makkelijk. De keuze wat je op je brood doet is voor de meeste van ons makkelijk, maar de keuze of je wacht tot die ex weer terug bij je komt of dat je door gaat is een moeilijke keuze. Ik heb mijn keuze nog niet echt bepaald. Ik zie wel in dat een relatie nou eenmaal eindigd, maar ik zie ook dat dat bij andere mensen wat moeilijker ligt.

Vandaag heb ik de keuze gemaakt om eerlijk te zijn. Eerlijk tegen iedereen die ik sprak en eerlijk over wat ik dacht. Dat hebben mensen gewaardeerd in mij, iets waar ik blij om ben. De meeste mensen kunnen eerlijkheid wel waarderen, maar niet altijd accepteren.

De persoon die me de vraag stelde zit zelf ook met problemen op relatie gebied, dat schept een band. Een band die me dierbaar is. Een band waar voor sommige mensen me zullen waarschuwen, maar ik ben eerlijk als ik zeg dat ik die waarschuwingen wel zal horen, maar waarschijnlijk niet zal opvolgen. Dit omdat ik eerlijk wil zijn, om te beginnen met mezelf. Ik ga mezelf niet meer voorliegen of voor de gek houden.

Gevoelens heb je voor iemand, of je hebt ze niet. Ik heb ze, en ik wil daar niet vanaf. Het geeft me kracht en maakt mijn leven intressant. Ik zit wel eens te denken dat ik geen stereo type man ben… Ik praat over mijn gevoelens en kan ze tonen als ik daar behoefte aan heb. Veel mannen die ik ken kunnen dat niet, of willen dat niet kunnen.

Mensen; het leven is kiezen. Keuzes zijn de kracht van dit leven en kun je niet negeren. De mensen om me heen weten dat gelukkig wel. Ik hoop alleen dat de persoon die me de vraag stelde de juiste keuzes voor zichtzelf maakt. Ik kan diegene alleen steunen in die keuze, wat die keuze ook is. Dat doe je als vriend.

Denk eens na over alle keuzes die je op een dag maakt. Je zult schrikken hoeveel het er zijn. Zeker als je bekijkt hoeveel keuzes je onbewust maakt.

En dan nog een tip tot slot; glimlach meer. Glimlach eens naar iedereen die je op een dag ziet, spreekt (ook als je de telefoon opneemt of een smsje stuurt) en die ontmoet. Niet overdreven, maar denk gewoon leuke dingen. Dan komt die glimlach vanzelf. En let dan eens op de reacties van mensen. Veel leuker toch?

Stumble! for WP

Like

Unlike

Gerelateerde berichten:

1. Het leven is kiezen
2. IT Support Desk (en de rest van mijn leven)
3. Rokers betutteling
4. Verkouden en een kort weekje…
5. Een goed gesprek